شمارهٔ ۵۹۰

خوش آید به آوازِ بلبل نبید

سحر کاسه یی دو بباید چشید

جمادی بود گر نجنبد ز جای

که آواز بربط به گوشش رسید

دمِ نقد را دان که داند که باز

که خواهد ز ما سالِ آینده دید

چو بَر شد ز آوازِ بلبل سماع

صلاتِ مؤذّن که خواهد شنید