بخش ۲۶ - کشتن سرهنگان دارا را

بیا ساقی از من مرا دور کن

جهان از می‌لعل پر نور کن

میی کو مرا ره به منزل برد

همه دل برند او غم دل برد

جهان گر چه آرامگاهی خوشست

شتابنده را نعل در آتشست

دو در دارد این باغ آراسته

در و بند ازین هر دو برخاسته