غزل ۲۴۲
سرو بلند بین که چه رفتار میکند
وان ماه محتشم که چه گفتار میکند
آن چشم مست بین که به شوخی و دلبری
قصد هلاک مردم هشیار میکند
دیوانه میکند دل صاحب تمیز را
هر گه که التفات پری وار میکند
ما روی کرده از همه عالم به روی او
وان سست عهد روی به دیوار میکند