غزل ۴۶۹
گواهی امینست بر درد من
سرشک روان بر رخ زرد من
ببخشای بر ناله عندلیب
الا ای گل نازپرورد من
که گر هم بدین نوع باشد فراق
به نزد تو باد آورد گرد من
که دیدست هرگز چنین آتشی
کز او میبرآید دم سرد من
گواهی امینست بر درد من
سرشک روان بر رخ زرد من
ببخشای بر ناله عندلیب
الا ای گل نازپرورد من
که گر هم بدین نوع باشد فراق
به نزد تو باد آورد گرد من
که دیدست هرگز چنین آتشی
کز او میبرآید دم سرد من