الباب العاشر فی سبب تصنیف الکتاب و بیان کتابة هذا الکتاب رعایة لذوی الالباب اثر: سنایی مطالب: در عذر گوید اندر خط و قلم و کاغذ و خاطر گوید فی حسب حاله و بیان احواله و سبب احترازه من اهل الدّنیا وانزوائه و تجریده منالخلائق و سبب تصنیف هذاالکتاب فی افتخار نفسه علی اهل عصره فی بیان حاله و حسب احواله رحمةاللّٰه علیه فصل اندر ضعف و پیری فصل اندر تبدیل حال التمثّل فیالاجتهاد در رهایی جستن جان گوید از تن اندر تفضیل سخن خویش گوید اندر مدح خواجهٔ عمید احمدبن مسعود تیشه و وصف حال خانهای گوید که از جهت حکیم سنایی کرده بود و اسباب مهیّا گردانیده یمدح الشیخ الامام جمالالدّین فخرالاسلام تاج الخطباء احمدبن محمّدالملقّب بالحذور در قناعت و انزوای خویش گوید فیالقناعة حکایت التمثیل حکایت در صفت خلوت و تنهایی گوید در وصف بیطمعی و خویشتنداری خود گوید اندر افتخار خویش فرماید اندر ضعف خویش گوید اندر بد دلی خویش گوید حکایت فی ذمالجهال والناصحین لهم حکایت در شرع و شعر گوید کتاب کتبه الی بغداد مع نسخة تصنیفه انفذه عند الامام الاجل الاوحد برهانالدّین ابیالحسن علیبن ناصر الغزنوی یعرف به بریا